صبح است و صبا مشک فشان میگذرد
دریاب که از کوی فلان میگذرد
برخیز چه خسبی که جهان میگذرد
بوئی بستان که کاروان میگذرد
بیدار شو ای دل که جهان میگذرد
وین مایهی عمر رایگان میگذرد
در منزل تن مخسب و غافل منشین
کز منزل عمر کاروان میگذرد
خورشید که در خانه بقا می نکند
میگردد جابجا و جا می نکند
آن نرو بجز قصد هوا مینکند
میگوید کاصل ما خطا می نکند
روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند
دیوانگی کنم که دیو آن نکند
حکم مژه تو آن کند با دل من
کز نوک قلم خواجهی دیوان نکندرباعیات حضرت مولوی
موضوعات مرتبط: شعر صبح
[ یکشنبه نوزدهم آذر ۱۳۹۶ ] [ 8:40 ] [ جعفر خراشادی ]
[ ]
برچسب:
نویسنده: رادین موسویپور
شب یلدا شب یلدا ز راه آمـــــــــــد دوبـــــــــاره بگیر ای دوست! از غمهـــــــا کنارهشب شادی وشـــور و مهربانی است زمـــــــان همدلی و همزبانی استدر آن دیدارهــــــــــــا تا تـــــــــازه گردد محبت نیـــــــــــــــز بی اندازه گـرددبه هرجا محفلی گرم و صمیمی است که مهمانی درآن رسمی قدیمی استبه دور هم تمـــــــــــام اهــــــل فامیل شده بر پا بســــاط میــــوه – آجیلز خـــوردن خوردنِ این شـــــــــام چلّه شود مهمان حسابی چاق و چلّه!!همــــــــــه با انتظاری عاشقــــــــــانه نظـــــــر دارند ســـــــــوی هندوانهنشسته با تفاخـــــــــر تــوی سینی کنارش چاقـــــــــــویی را هم ببینیچو گــــــــردد قــاچ قــــاچ آن هندوانه شود آب از لب و لوچـــــــــــه روانه!بســــــاط خنده و شادی فراهـــــــــم اس ام اس می رسد پشت سر همجوانان آن طرف تـــر جـــــــوک بگویند دل از گرد و غبــــــار غـــــم بشویندکسی را گـــر صدایی نیم دانگ است در این محفل پی تولید بانگ است!!زند بــــــــا “ای دل ای دل” زیـــــر آواز ز بعد آن “هاهاها”یی کند ســـــاز!ببندد چشــــــــم و جنباند ســـرش را بخواند شعـــــــــــــرهای از برش را!چنین با شور و نغمه – شعر و دستان خرامان می رس
برچسب:
نویسنده: رادین موسویپور
برچسب:
نویسنده: رادین موسویپور
شعر در مورد ولادت حضرت زینب (س)نسیم پرده ی گهواره را تکان می داد
برای عرض ارادت خودی نشان می داد
ستاره های درخشان خوشه ی پروین
کنار پنجره مبهوت کودکی شیرین
شمیم قدسی او در مدینه پیچیده
بهار آمده, بلبل به غنچه خندیده
چکاوکان به در باغ ریسه می بندند
شکوفه ها همه دیوانه وار می خندند
نشانه های ظهور مسیح ظاهر شد
مدینه مرکز ثقل خیال شاعر شد
نسیم گرد سر نو رسیده دف می زد
بنفشه داخل گلدان مدام کف می زد
صدای خواندن پروانه ها چه زیبا بود
تبسم لب شیر خدا چه زیبا بود
ز نور طلعت رویش ستاره حیران شد
و ماه با عجله پشت ابر پنهان شد
ستاره گفت به خورشید:- بی خبر ساده -
خدا به فاطمه خورشید دیگری داده
زمان سیطره وسلطه گشته طی خورشید
شکسته حرمت پوشالی تو ای خورشید
حریر جذبه ی چشمان او اهورایی ست
طلوع خنده ی زینب عجب تماشایی ست
بساط فخر فروشی ز آسمان بر چین
بیا زمین به تماشای دخترک بنشین
بیا ببین که ندیدی کسی به این پاکی
شدند خادمه اش, حوریان افلاکی
نگاه حیرت خورشید تا بر او افتاد
اسیر بند جنون گشت و نعره ها سر داد
هوار می زدومی گفت:وه چه نوری داشت!
شبیه مادر خود چهره ی صبوری داشت
بدون شبه وشک از قبیله ی نور است
میان هاله ی انوار خویش مستور است
وقار و نور جبینش به مصطفی رفته
ولی غرور نگاهش به مرتضی رفته
چه کودکیست ! که خود اشهدین می گوید
و گاه خنده کنان یا حسین می گوید
چه کودکیست ! که گوید ثن
برچسب:
نویسنده: رادین موسویپور